\nNied\u0142ugo \u015bwi\u0119to zmar\u0142ych. Masy rusz\u0105 na groby. S\u0142ysza\u0142am, i\u017c coraz wi\u0119kszym zainteresowaniem ciesz\u0105 si\u0119 firmy oferuj\u0105ce prace porz\u0105dkowe na grobach naszych bliskich. Zamawiasz us\u0142ug\u0119 przez telefon lub komputer. P\u0142acisz przelewem. Na swoj\u0105 skrzynk\u0119 dostajesz zdj\u0119cie grobu z pal\u0105c\u0105 si\u0119 \u015bwieczk\u0105 i wi\u0105zank\u0105 kwiat\u00f3w. Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce dla bliskiej osoby zmar\u0142ej nie robi r\u00f3\u017cnicy kto sprz\u0105ta na g\u00f3rnym pu\u0142apie rzeczywisto\u015bci. Jest to jakie\u015b wyj\u015bcie w sytuacji awaryjnej. Sprz\u0105tanie jednak to nie tylko czynno\u015b\u0107 fizyczna. To tak\u017ce czas, kt\u00f3ry po\u015bwi\u0119camy tym co ju\u017c odeszli. W jaki\u015b spos\u00f3b oddajemy prze to szacunek naszym krewnym. W dzisiejszych czasach, gdzie ma si\u0119 wra\u017cenie, \u017ce wszystkie zegarki jako\u015b przy\u015bpieszy\u0142y i wszystko p\u0119dzi do przodu. Nie znajdujemy czasu na kontakty osobiste. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas wi\u0119cej rozmawia przez kom\u00f3rki ni\u017c w realu. Widujemy si\u0119 na skypie. To i cmentarze staj\u0105 si\u0119 wirtualne. Nic w tym dziwnego mo\u017cna rzec. Ale czy musi tak by\u0107?<\/p>\n
Osobi\u015bcie najbardziej podobaj\u0105 mi si\u0119 ma\u0142e cmentarze wiejskie. Na Podlasiu jest taki jeden cmentarz (m\u00f3j ulubiony opisz\u0119 go w osobnym wpisie) niedaleko Dubicz Cerkiewnych z nagrobkami w kolorze niebieskim.<\/p>\n
Dzi\u015b prezentuj\u0119 kilka zdj\u0119\u0107 z Gruzji i Armenii. W obu tych pa\u0144stwach zagl\u0105daj\u0105c na cmentarze wysz\u0142am z nich objedzona i opita. Krewni zmar\u0142ych maj\u0105 bowiem zwyczaj odwiedza\u0107 swoich bliskich i sp\u0119dza\u0107 z nimi czas na „wsp\u00f3lnym” jedzeniu. Przyje\u017cd\u017caj\u0105 z daleka. Zapraszaj\u0105 s\u0105siad\u00f3w i razem wspominaj\u0105 na weso\u0142o i smutno. Opowiadaj\u0105 na nowo ich histori\u0119, tak jak zapami\u0119tali za \u017cycia. Czasem k\u0142\u00f3c\u0105 si\u0119 przy tym mieszaj\u0105c fakty i zdarzenia. \u00a0 Zawsze jedz\u0105\u00a0i popijaj\u0105 nie tylko oran\u017cad\u0119, na specjalnie przygotowanych sto\u0142ach, ustawionych obok p\u0142yty nagrobnej. Za ka\u017cdym razem jak postanowi\u0142am zwiedzi\u0107 cmentarz to by\u0142am zaczepiana \u00a0przez biesiadnik\u00f3w i z przyjemno\u015bci\u0105 s\u0142ucha\u0142am histori\u0119 rodzinne krewnych. O ojcu i jego dw\u00f3ch \u017conach le\u017c\u0105cych w jednej mogile. Kto kogo chowa\u0142 i w jakiej kolejno\u015bci. O synu co zgin\u0105\u0142 w Afganistanie. I o tym co zabi\u0142 si\u0119 na motorze. Kim chcia\u0142 zosta\u0107, a nie zd\u0105\u017cy\u0142. Jakie mia\u0142 plany – o tym, \u017ce ko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 wojskow\u0105 i chcia\u0142 zosta\u0107 pilotem.<\/p>\n
<\/p>\n\n\t\t