\nNiekt\u00f3re historie s\u0105 tak nieprawdopodobne, \u017ce trudno w nie uwierzy\u0107. Mo\u017ce tak naprawd\u0119 mog\u0142y si\u0119 wydarzy\u0107, ale by\u0142o to tak dawno temu, \u017ce dzi\u015b ju\u017c tylko nieliczni je wspominaj\u0105. W ka\u017cdym b\u0105d\u017a razie ta kr\u0105\u017cy w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w pewnej ma\u0142ej wsi na Podlasiu i \u017cyje swoim w\u0142asnym \u017cyciem. Dla potomnych czyni\u0119 jej zapis.<\/p>\n
Pewnego razu grupie przyjaci\u00f3\u0142 my\u015bliwych przydarzy\u0142a si\u0119 historia niecodzienna. Ka\u017cdy w swoim domu przeszed\u0142 rytua\u0142 przygotowawczy do maj\u0105cego nast\u0105pi\u0107 polowania. Czyli wyb\u00f3r stosownego do panuj\u0105cej mody ubrania my\u015bliwego : kurtka maskuj\u0105ca, zielony sweter, ciep\u0142a bielizna, spodnie moro, takie najlepiej z du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 kieszeni, na niezb\u0119dne duperele. Kurtka koniecznie z materia\u0142u nieszeleszcz\u0105cego ! No i buty – te oddychaj\u0105ce, nieprzemakalne i nieskrzypi\u0105ce ! Tak ubrany my\u015bliwy oczywi\u015bcie ze strzelb\u0105 i zapasem naboi, gotowy do \u0142ow\u00f3w stawia si\u0119 na zbi\u00f3rce. Najcz\u0119\u015bciej w tzw. domku my\u015bliwego, nigdy nie sprz\u0105tanym, enklawie m\u0119skich spotka\u0144, przesi\u0105kni\u0119ty specyficznym zapachem, znacz\u0105cym wszystko, jak skunks, co tylko troch\u0119 czasu sp\u0119dzi w tym miejscu. Pozostawiony tam zapomniany ubi\u00f3r rozsiewa potem t\u0119 specyficzn\u0105 wo\u0144 gdzie tylko si\u0119 znajdzie, jakby chcia\u0142 wszystkim opowiedzie\u0107 – tak sp\u0119dzi\u0142em samotnie tydzie\u0144 w puszczy, w przytu\u0142ku my\u015bliwego. Nie, nie ba\u0142em si\u0119. Tylko zapach pozosta\u0142 na wspomnienie. Cz\u0119sto jednak pozostawione tam rzeczy gin\u0105 bezpowrotnie, jakby to by\u0142a ich ostatnia droga na tym \u015bwiecie.<\/p>\n
Tam o um\u00f3wionej porze zjecha\u0142o si\u0119 sze\u015bciu my\u015bliwych w okresie pozwalaj\u0105cym na polowanie na jelenie. Taki mia\u0142 by\u0107 cel polowania – jele\u0144! \u00a0Najpierw rytua\u0142 wyboru trasy, przekaz informacji mi\u0119dzy tymi co ju\u017c ko\u0144cz\u0105 swoje polowanie a tymi co zaczynaj\u0105.<\/p>\n
<\/p>\n
Wymiana co kto widzia\u0142, i gdzie? \u00a0Nasz sz\u00f3stka popija herbatk\u0119, zjada domowy prowiant i szykuj\u0119 si\u0119 do wyj\u015bcia do lasu. Ustalaj\u0105 strategi\u0119. Dopinaj\u0105 do ostatniego guzika plan dzia\u0142ania wsp\u00f3lnego wypadu. Wyruszaj\u0105 w dobrych humorach. Nasze lasy bogate w jeleniowate, zapewniaj\u0105 dobre polowanie. Jelenie porykuj\u0105 to tu to tam. My\u015bliwi posuwaj\u0105 si\u0119 w terenie w ustalonym szyku. Co jaki\u015b czas wymieniaj\u0105 przez kr\u00f3tkofal\u00f3wki kr\u00f3tkie komentarze. Staraj\u0105 si\u0119 jednak zachowa\u0107 bezwzgl\u0119dn\u0105 cisz\u0119 jak tylko to mo\u017cliwe. Szcz\u0119\u015bcie im dopisuj\u0119 udaje im si\u0119 namierzy\u0107 jelenia. Osaczaj\u0105 go na le\u015bnej polanie, w \u015bwietle ksi\u0119\u017cyca, z lekkim zamgleniem. Bezwietrzna pora sprzyja ca\u0142emu rytua\u0142owi, jele\u0144 nie wyczuwa obcych. Jeden z my\u015bliwych oddaje strza\u0142 s\u0142ysz\u0105 stukot, \u0142amanie ga\u0142\u0119zi i po tym przera\u017aliw\u0105 cisz\u0119. Czekaja w napi\u0119ciu na rozw\u00f3j wydarze\u0144. Powoli daj\u0105 sygna\u0142y mi\u0119dzy sob\u0105 i wychodz\u0105 z lasu na polan\u0119. Szukaj\u0105 farby. Mg\u0142a nie u\u0142atwia zadania.<\/p>\n\n\t\t